Door een vriendin van mij (die in haar jeugd sexueel misbruikt is) ben ik in aanraking gekomen met de wereld van de sexueel misbruikte mensen. Er ging een heel nieuw universum voor mij open met verhalen die ik voorheen in mijn wildste nachtmerries niet voor mogelijk had gehouden. Afgelopen weekend zijn we samen naar de Krachtdag geweest. De Krachtdag is een bijeenkomst door en voor mensen die sexueel misbruikt zijn, en naaste vrienden zijn ook welkom.

Ten aanzien van sexueel misbruikte mensen bestaan vele vooroordelen, variërend van “het is niet waar, ze verzint maar wat” tot “je leven is verwoest als je zo misbruikt bent”. Het is deze laatste uitspraak die mij fascineert. Er zijn therapeuten die zeggen “leer er maar mee leven”, er zijn misbruikslachtoffers die graag hun slachtofferschap koesteren, maar er zijn er veeeeeeeeeel meer die dit stigma afwerpen en hun essentie (her)vinden. Om dat op zo'n Krachtdag te mogen ervaren is een voorrecht. Om iemand met volkomen innerlijke vrede te horen spreken over de ‘dingen’ die haar in haar jeugd zijn aangedaan, terwijl die ‘dingen’ associaties oproepen met een nazi-omgeving. Om iemand die soortgelijke ‘dingen’ heeft meegemaakt vanuit haar ziel te horen zingen met woorden en klanken die rechtstreeks mijn hart raken. Ik heb vele van die iemands tijdens de Krachtdag mogen ontmoeten.

Oh ja, hoe klein het straatje waar u woont ook is, in uw straat woont ook zo’n iemand. Jawel, in Nederland, in 2015.