Onze werkelijkheid

Hebben wij, mensen, toegang tot de werkelijkheid? Ik weet het niet. Wat ik (inmiddels) wel weet is dat mijn brein mij ongeveer vierentwintig uur per dag in de luren legt. En met de beste bedoelingen, laat daar geen twijfel over bestaan. Echter, wat oorspronkelijk op jonge leeftijd je overlevingsmechanismen waren worden met het klimmen der jaren je zelfvernietigers. Afgezien daarvan is datgene wat mijn zintuigen waarnemen extreem beperkt en worden mijn waarnemingen ook nog eens uitgebreid door mijn grijze massa gefilterd, gewijzigd, geïnterpoleerd, geëxtrapoleerd, gemanipuleerd, ingekort, uitgebreid en bovenal geïnterpreteerd. Nadat er vervolgens nog een flinke saus angsten aan toegevoegd is levert dit uiteindelijk een beeld op of een geluid of een smaak of een reuk of gevoel dat wij dan doorgaans ‘de werkelijkheid’ noemen. Onze woordenschat kent zelfs het woord objectief, hoe onzinnig wil je het hebben?

Terug naar de beginvraag: hebben wij, mensen, toegang tot de werkelijkheid? Persoonlijk denk ik dat enkelen van ons daar bij vlagen zicht op hebben. Wellicht was Boeddha zo iemand? Of Jezus? Of een incidentele monnik die al tientallen jaren zit te mediteren? Misschien mensen die een bijna-dood-ervaring hebben? Hoe het ook zij, de vraag wat de werkelijkheid is is één van de allergrootste vragen die de mensheid dient te beantwoorden.
De grote vragen in het leven
De illusies die wij leven
Reizigers naar de werkelijkheid
Vertellingen