De reis naar de werkelijkheid van Anita Moorjani


Anita Moorjani

Op twee februari 2006 wordt Anita Moorjani ’s morgens niet wakker. Haar ziekte, kanker, zit in de eindfase en ze wordt met spoed overgebracht naar het ziekenhuis. Daar krijgt haar familie te horen dat het einde zeer nabij is, binnen enkele uren zal ze sterven. Haar lichamen zit vol tumoren, haar huid heeft vele open wonden, haar spierweefsel is weggevreten en haar organen functioneren niet of nauwelijks meer. Anita zakt weg in een coma. Ze laat alles los en ervaart de werkelijkheid.

“I thought that I was drifting in and out of consciousness during this time, because I was aware of everything that was going on around me. But it was confirmed to me later by my family and the doctors that I was in a coma the whole time. I saw and heard the conversations between my husband and the doctors taking place outside my room, about 40 feet away down a hallway. I was later able to verify this conversation to my shocked husband. Then I actually ‘crossed over’ to another dimension, where I was engulfed in a total feeling of love. I also experienced extreme clarity of why I had the cancer, why I had come into this life in the first place, what role everyone in my family played in my life in the grand scheme of things, and generally how life works. The clarity and understanding I obtained in this state is almost indescribable. Words seem to limit the experience - I was at a place where I understood how much more there is than what we are able to conceive in our 3-dimensional world. I realized what a gift life was, and that I was surrounded by loving spiritual beings, who were always around me even when I did not know it.

... At first, I did not want to come back, because my body was very sick, and I did not want to come back into this body as the organs had already stopped functioning and I had all these open skin lesions. But it seemed that almost immediately, I became aware that if I chose life, my body would heal very quickly. I would see a difference in not months or weeks, but days!”

Na deze bijna-dood-ervaring (BDE) geneest Anita inderdaad in zeer korte tijd van haar ziekte. De medische kant van deze zaak is nauwkeurig gedocumenteerd. Vóór haar BDE had ze vele grote tumoren, en enkele weken ná haar BDE waren die als sneeuw voor de Zon verdwenen. Volgens de medisch specialisten die haar behandelen had ze absoluut dood moeten zijn, maar dit is overduidelijk niet het geval. De reguliere geneeskunde staat voor een raadsel, maar kan niet ontkennen dat een wonderbaarlijke genezing heeft plaatsgevonden. Gedurende de BDE wordt haar wezen tijdelijk niet geregeerd door haar brein, ze kiest ervoor om te leven en zo geschiedt het ook.