De reis naar de werkelijkheid van Zoë Joncheere

Zoë Joncheere (uit “De Gelderlander”, 29 oktober 2011):

Zoë Joncheere

“Ik had al veel wegen bewandeld in mijn leven, en telkens voelde ik dat ik niet bij de essentie kwam. Toen wilde ik helemaal niets meer bedenken over wat ik zou gaan doen.

Dus ik deed niets, alleen wat vanzelf gebeurde, en waar ik zin in had. Ik hield me bezig met mijn gedachten en ik kwam tot het besef dat geen enkele van mijn gedachten, maar dan ook geen enkele, reëel was. Elke gedachte is een interpretatie. Alle gedachten over angst, toekomst, wat anderen denken, wat anderen zouden moeten voor mij ... wat een kwelling! En wat een fictie ook.

Het helpt ons helemaal niet vooruit. Ik kan honderd keer denken dat mensen vriendelijker moeten zijn tegen elkaar, geen mens zal er vriendelijker door worden. Die gedachten creëren alleen maar nog meer onvrede, namelijk in mijn hoofd.

Door onze gedachten te onderzoeken prikken we ze door, en uiteindelijk ... nu ga ik even heel snel, komen we bij mentale vrijheid. Een hoofd dat vrij is. Wauw! En wat er dan gebeurt is dat we het leven niet meer tegenhouden met onze beperkende gedachten over tekort, over de dingen anders moeten zijn dan ze zijn, over controle die we moeten behouden, over toekomst. Dan laten we leven toe! Een leven in overvloed, leven om te genieten, om geraakt te worden, om ontroering en vreugde te ervaren. Leven als God in de spreekwoordelijke betekenis.

Mijn verhaal gaat veel verder. Het is niet alleen het vechten tegen spoken, maar een ervaren van verbinding, zonder voorwaarden, gewoon liefde. Ik ben niet thuis in psychotherapie. Maar het lijkt me heel logisch dat veel mensen erop gekomen zijn dat onze gedachten het probleem zijn en niet de dingen.”